شروع
شروع و برداشتن اولین قدم
هر کاری چند بخش دارد و از دیدگاه من به سه بخش تقسیم میشود.
شروع
ادامه
پایان
شروع: سختترین قسمت هر کار است،
شروع مثل صخره ای بلند با شیب زیاد است. اگر کسی بالای صخره برای شما طناب بیاندازد یا کسی از قبل با اتصالات محکم جایی برای بستن طناب قرار داده باشد. آنگاه شروع آسان است ولی وقتی هیچکدام از این ها نباشد، چالش واقعی شروع میشود و به این دلیل شروع و برداشتن اولین قدم همیشه سخت است. و شما میتوانید از صخره بالا بروید و آن شخصی باشید که برای دیگری طناب میاندازید یا جای اتصالات باقی میگذارید.
ادامه: وقتی که فرایندی آغاز شد در قسمت بعد حفظ سرعت و ثبات و پیوستگی لازم است، ادامه دادن تا به نتیجه رسیدن.
حال از صخره بالا رفتهایم و در مسیری با پستی و بلندیهای متوسط قرار داریم ولی سختی کار وجود مه سنگین است، مهی که دیدمان را کم کرده و باعث میشود پایان مسیر دیده نشود. تصور کنید بعد از طی مسافتی در نزدیکی مقصد باشید مثلا کمتر از صد قدم ولی به دلیل مه گرفتگی آن را نبینیم و ناامید از اینکه این همه راه بی فایده پیمودهایم و خسته از نرسیدن، رها کنیم و برگردیم. سختی ادامه دادن اینجاست.
حالا در صورتی که شخصی قبلا آن مسیر را رفته باشد و بگوید که تا مقصد فلان تعداد قدم و در فلان جهت باقیمانده است، آنگاه ادامه دادن ساده میشود.
پایان: بعد از شروع کردن و ادامه دادن آنگاه رسیدن به مقصد است. رسیدن به هدف، جایی که کار انجام شده است. وقتی کاری را شروع میکنید و ادامه میدهید، راهی به جز رسیدن وجود ندارد.
حالا هر چه سختتر رسیده باشی، بیشتر لذت میبری.
به این ترتیب درصد سختی انجام یک کار برای هر قسمت به این شکل است.
شروع ۵۰٪ ادامه ۵۰٪ پایان ۰٪
نتیجه مهم نیست، مهم شروع و ادامه است.
چون هدف و مقصد را از قبل تصور کردیم و دوست داریم که به اونجا برسیم، پس وقتی به سمت هدف در حرکت باشیم، سرانجام خواهیم رسید.